Ikaw Na Nga Ba?

Ideyalistikong Pagninilay-nilay ng Isang Homo Romantiko 2 ng 5

IKAW NA NGA BA?

para kay Mark

Parang kahapon lamang nang ako’y maghintay
Ang aking nasisilaya’y ikaw na nga ba, mahal ko?
Parang panaginip, guni-guni, malikmata
Sarili ko, huwag linlangin ang sarili mo

Di yata’t kay bilis ng tugon ng bahaghari
Anu’t ano pa man ibig kong sundan, tahakin
Parang kay lapit mo, ngunit kay layo din
Huwag sana simbilis din maglalaho sa hangin

Iglap ng isang sulyap, aruga ng isang pangako
Ikaw na nga ba ang nilalang na pinakahihintay ko?
Sarili ko mag-ingat, maghunus-dili, mag-isip
Ngunit hanggang sa dulo ng buwan, sige, sundan ang bahaghari

Ano’ng anyo ng ‘yong mukha, kulay ng iyong kalul’wa?
At samu’t-sari pang mga tanong ng puso kong galak
Ano ang naghihintay sa dulo ng paghihintay?
Alamin, tuklasin ang lihim ng langit

Nangangamba ako, nag-aalala, totoo
Ikaw na nga ba ang tugon sa maalab kong panalangin?
Pait man o tamis ng tadhana nanamnamin
Upang mabatid, itong daan ang tatahakin

Pasasalamat ko ibubulong sa mga ulap
Sakaling ikaw na nga ang ipinagkaloob sa akin
Buong tapang at galak, haharapin ang bagong umaga
Sa wakas paghihintay ay may kabuluhan din

Subalit malayo pa ang pagsabog ng liwanag
Ikaw na nga ba ang tanglaw sa madilim kong langit?
Nagtitiwala akong naghihintay ka rin
Tulad ng pangakong isinumpa sa hangin

Buong-buo ang pagkatao, nandirito ako
Kailanman ‘di ko ikapapagod ang paghihintay sa ‘yo
Diwa ng lahat ng ito ano nga ba talaga?
Mahal ko’y ikaw na ba? Sana nga, ikaw na.

Oktubre 1999

Hintay, Mahal

Ideyalistikong Pagninilay-nilay ng Isang Homo Romantiko 1 ng 5

HINTAY, MAHAL

para kay John

Maghintay ka sa ‘kin, o kalul'wang ipinagkaloob
Huwag mabahalang 'di pa ‘ko nasisilayan
Darating ako, pangako ng puso ko
Magtiwalang ang biyaya ng tadhana’y nasa atin

Maraming naliligaw sa maling akala
Padalus-dalos na kilos at pagwawalang-bahala
Lakasan mo’ng iyong loob alang-alang sa ‘ting dal’wa
Ako ma’y maghihintay rin sa halik ng umaga

Kung sabihin kong mahal kita maniniwala ka ba
Gayong ‘di ko pa nasisilayan ang iyong kaluluwa?

Maghintay ka sa akin, o kaluluwang ipinagkaloob
Ang lahat ng bagay ay nasa panahon
May kadahilanan ang bawat sandali
Ang bawat hampas ng alon, bawat pagaspas ng dahon

Ang kapangyarihan ng ating pagmamahalan
Anumang unos ang dumating lahat hahamakin
Tulad ng apoy ng araw at tubig ng dagat
Pagdating ng takip-silim sa wakas magtatagpo rin

Matulog ka ng mahimbing, kaluluwang katuwang
Parang panaginip lamang itong pagkahimbing
At sa sandaling humalik na ang bukang liwayway
Ako’y nasa tabi mo, hinihintay ang iyong paggising

Ano man ang maging takbo ng ating buhay sa mundong ito
Umasa kang ikaw lamang ang aking sisintahin
Sino ka pa, ano ka pa, saan at kailan ka pa
Walang kikilalaning hadlang ang aking damdamin

At kung sa dapit-hapon ng buhay na tayo magtatagpo
Babagyuhin ko ang langit ng aking pasasalamat
Hindi ako babaling ng lingon kahit kanino pa man
Katawan ko, puso ko, kaluluwa ko, akin at iyo lamang

Marso 1999

Prelude to Poems

Ahhh, February. Love is in the air. Another one of those annual events when pop culture and the forces of consumerism bombard us with every imaginable commodity. As for me, I have nothing to offer nor purchase. I have not yet been in love and had been single since birth so there are no love stories to tell at this point.

But I have experienced the childlike wonder of infatuation, when everything else is a blur except your object of affection, when shmaltzy daydreams reach avian heights and persist until moonrise, and when the possiblity of losing yourself and your head seems like an intoxicating drug that is tremendously irresistible.

Several years ago, I made an anthology of poems written in Filipino. It's different when you write in your first language when the heart speaks honestly and flutters effortlessly to transform emotions into words. I was thinking of translating it but was afraid it might lose essence or impact so I forwent the idea. If you know someone who knows Filipino, that person will come in handy.

"Ideyalistikong Pagninilay-nilay ng Isang Homo-Romantiko" (Idealistic Musings of a Romantic Homosexual), is a collection of five love poems that spanned three years to complete. Looking back now, it is an interesting look at how my notion about romance and true love metamorphosed from fully hopeful to somewhat cynical.